O büyük ve muazzam zamanda unuttum

Kanatlarım çok oldu üşüyor benim

Bu beyaz ıssızlıkta göğsüme düşüyor

Bu yüzden eğik boynum.

Bir kuşun anısı kalmış bende, saklı

Bundan gözlerimdeki kayalık,

İçimdeki serseri buzullar

Dürtme içimdeki narı

Üstümde beyaz gömlek var.

Birhan KESKİN

ESKİMO

Bahar geldi, güneş bütün endamıyla salınmakta bir aşüfte edasıyla…Güneşe kansam, kana kana baharın sersemleten ritmine bıraksam kendimi diyorum, olmuyor…İçimdeki kadın bir eskimo kadar alışmış zemheriye…Buzdan duvarlarımın ardına güneş ulaşmıyor..

Ama bir bakış, ah!! O bakış! Buzları eriten içimi baharın renklerine boyayan o bakış! Şimdi Ekvator’da bir eskimoyum…Yersiz yurtsuz bir bakışın sarhoşluğunda…Ne güneş var, ne de buz… Göz göz olmuş kırmızım…Hiçlikteki leylayım…

Çok geçmez biter…Biliyorum…Biliyorum diyorum, çünkü hep içimdeki kırmızı kıpkırmızı olduğunda öyle olur. Yaşam sevincime sıkılan kurşun hep o namlunun ağzında…

İşte ışık hızıyla geliyor yine ve ben yine kıpkırmızı…

Hatırlıyorum buzdan duvarların ardında yaşama sebebimi ve bir parça buz alıp bastırıyorum kırmızıma…

Ebru AKÇAY / 03.04.2015